دو سال و چند روز

به نام خدا...

عزیز دو سال و چند روزه ی من....  

دایره ی لغاتت وسیع و وسیع تر میشه و دلم برای هر کلمه ی مفهوم و نامفهومی که میگی پر میکشه... دو ساله شدنت همرا شده با:

خوش اشتهایی... خدا رو شکررررر      خوش خوابی...           خوش قلبی...         مهربونی....

رقاصی ار نوع لزگی....         علاقه مندی به بازی های فکری...             ورق زدن کتاب و البته پاره کردن کتاب...و...                 

روزی چندین بار با هم حباب بازی میکنیم.... از دیدن ذوق و خنده هات سیر نمیشم...

با هم نقاشی دیواری میکشیم با رنگ انگشتی... آخر بازی هم نوبت صورت مامانه که رنگارنگ بشه...

روزی هزار بار داستان بازی با گربه ی خونه ی دایی و اینکه با پا دمشو له کردی و تعریف میکنی و هر بار ما باید بیشتر و بیشتر هیجان زده بشیم...  فکر کنم این داستان بشه بهترین خاطره ی زندگیت!!!!!

خدا رو به خاطر آفرینش بهار و تابستون و خلق میوه های رنگارنگش شاکرم که حسابی افتادی به میوه خوردن... هر چند که که حسابی ریخت و پاش میکنی و گاهی زیاده روی میکنی و دست به دامن عرق نعناع میشیم... ولی جای شکرش باقیه!!!

روی هم رفته ... هر چی میگذره بیشتر و بیشتر یقین پیدا میکنم که تو یه فرشته ای هستی که افتادی تو بغلم... که زندگیمونو کامل کنی... همینطور من و بابایی رو...

.............................................................................................................................

بفرمایید انگور... بفرمایید گوجه سبز دست چین....

لالا با پیشی و لقمه نون و پنیر در دست...